تبليغاتX
دنیای بی تو......

دنیای بی تو......

    

شـایـد آن روز که " ســهـراب" نوشـت :


تـا شقـایق هست زنـدگـی بایـد کــرد ...


خـبـری از دل پـر درد گــل یـاس نـداشــت.


بایـد اینـطـور نـوشــت :


هر گلـی هسـت ...


چــه شـقــا یــق چــه گــل پـیـچــک و یــاس


تــا نیــایــدمهدي (عج)


زنـدگـی دشـــوار اســـت

+نوشته شده در یکشنبه 25 اردیبهشت1390ساعت0:45توسط بیقرار یاس | |

 

                              

 

 از دو چشم یاس میخوانم بیا

                             شعری از احساس میخوانم بیا

    نیستم قابل ولی ارباب من

                                   روضه عباس میخوانم بیا             

                                                                                    امیرحسین میرحسینی

 

  می گن هر جا روضه حضرت عباس را بخونن شما حتما اونجا یه سری می زنی

  تو وبلاگم روضه حضرت عباس رو گذاشتم حتما سر میزنی نه؟ حتما......

 

 



+نوشته شده در پنجشنبه 20 خرداد1389ساعت0:15توسط بیقرار یاس | |

 

 

 

  

     یاس را آیینه ها رو کرده اند                     

                          یاس را پیغمبران بو کرده اند

            یاس بوی حوض کوثر میدهد

                                     بوی اخلاق پیمبر میدهد

           حضرت زهرا دلش از یاس بود

                           دانه های اشکش از الماس بود

                                                                     

 

+نوشته شده در چهارشنبه 12 خرداد1389ساعت0:53توسط بیقرار یاس | |

        

     آخه چه رازیه بین فاطمه ی زهرا(سلام الله علیها) و قمر بنی هاشم ( علیه السلام )

 یاس.... یاس .... یاس...

    عطر یاس.....

               یاس کبود.....

                      یاس بی نشان ....

           حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود

                            خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود

               ای که ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه

                          گردنت را می شکست آن جا اگر عباس بود

       

+نوشته شده در یکشنبه 19 اردیبهشت1389ساعت1:12توسط بیقرار یاس | |

همه می گویند چرا نمی نویسی ؟؟

کجایی؟؟

اما نمی دانم گفته بودم یا نه٬

پس از آن روزی که چشمم به پرچم های سرخ روی گنبدهای بین الحرمین افتاد

                           

 

 تازه آن موقع بود که خون

در رگ هایم جاری شد و زنده شدم و از آن روزی که در بین الحرمین نفس

کشیدم تازه معنی

هوا رو فهمیدم ٬ نفس کشیدن برایم سخت شده 

بعضی وقت ها نفسم به شماره می افته

 پس سرخی خون من از سرخی پرچم هاست

و تپش های قلب من با تکان خوردن آن ها تنظیم شده

اما .... از اول محرم پرچم ها سیاه شد٬خونم یخ زده

      

    

٬ رمقی ندارم ماتم مرا فرا گرفته

من بهت زده مانده ام  در عظمت این غم  

من بهت زده مانده ام  از این همه مهربانی ارباب

تا به حال به خود فکر کرده اید که آخرین حرف ارباب لحظه شهادت چه بود

                          یا الله    شیعتی٬ شیعتی .... محبی٬محبی

یعنی این همه مصیبت به خاطر من وتو.......

من بهت زده مانده ام !!!!! در این همه مهربانی

من زیر این بار خرد می شوم

کاش می فهمیدیم اگر حسین کمرش شکست

برای آن بود که کمر من و تو در این طوفان دنیا نشکند

اگر دستانش.......برای آن بود که دست شیعیانش را بگیرد

اگر عباس...........وای عباس

اگر زینب اگر ............   زبانم بند آمده

چون بهت زده ام

من به کما رفته ام چون نه قلبم درست می زند

                                      نه خونی دارم

                                                و نه نفسی

 کجایی ای سرچشمه حیات بهار روزگاران       

            دیدی آن روز جگر سوز  که از بوسه سنگ

خون خورشید فرو می چکد از پیشانی

                          جای هر زخم بر اندام تو زخمی رویید

                                          داغ ها دیدی از این  معرکه ی طوفانی

مراقب زخم چشمانت باش آقای من

+نوشته شده در جمعه 2 بهمن1388ساعت1:32توسط بیقرار یاس | |

سلام اباصالح

خواستم بگم این هفته هم گذشت ولی شما نیومدی.......

نه نیومدم شکایت کنم که :چرا نیومدی ؟ کجایی؟ چرا دوریه تو سهم

 ماست؟چرا نیستی؟.........

نه نیومدم شکایت و گله گذاری

خواستم بگم واقعا حق داری نیای!! هر کسی هم جای شما بود نمی یومد

آخه هیچ کس اینجا منتظر ت نیست

جمعه!نه! با بچه ها قرار داشتیم اگه می آمدی همه چی بهم می خورد....

اگه میومدی قرار دعای ندبه ها بهم می خورد.....

آگه میومدی کی جمعه بازارها می رفتیم؟

وای مهمونی روز جمعه چی؟

کی می خوابیدیم و خستگی هفترو به در می کردیم؟؟

خلاصه که این دورو ورا هیچ کس منتظرت نیست.....آخه تو غریبی

مولای من اینجا خیلی غریبی .هیچ کس منتظر نیست...

حق داری نیای......وقتی که کسی به انتظارت نیست...

اما نه به خاطر آنها که منتظرت بودند بیا ....

هستند کسانی که دلشان هر جمعه به یادت صد بار بنا گشت

و با غروب فرو ریخت

اما حال ما......

فراموشی عجب مرض دردناکیست درمانمان نمی کنی طبیب ما

مولای من حال ما خو ب نیست تب سخت دنیا را گرفته ایم دچار فراموشی

 مز من شده ایم.............

کمک پدر کمک...........

 

+نوشته شده در یکشنبه 17 آبان1388ساعت0:51توسط بیقرار یاس | |

سلام پناه ایران 

                سلام پناه ایرانیان

                                    سلام پناه من

سلام امام مهربون من. گرچه دو روز از روز تولدت گذشته اما حیفه که فقط

یه روز از تو بگیم و نامت رو ببریم اصلا آرامش بخش همه روز های ما نام تو و

یاد توست خواستم بگم دلم هوایی شده دیگر تاب دوریت را ندارم مولای من

قبول کن این جا نفس کشیدن سخته  ....

نفس هایم بی تاب حرمت شده  بی تاب بوی بهشت....

 بی تاب بوی یاس که در جای جای حرمت پیچیده .....

من نفس تنگی گرفته ام در این روزگار تهی از نام و یادتان

من دلم برای نوازش دستانت تنگ شده  آخر عالمی دیده بود که هر زائری

 وارد حرمت می شود دست نوازش بر سرش می کشی .....

دستانم درد می کند بس که به دامن این دنیای پر زرق و برق چنگ زدم

دستانم سخت بی تاب گره خوردن به ضریحت شده .....

گوش هایم  خسته از این هیاهوی همه روزه و بی تاب شنیدن جواب سلام

 است آخر می گویند شما جواب سلام میدهی وخوش آمد گویی می کنی

من بی تاب یک نگاهم   یک نگاه که از ابهت نگاهت دیگر هر چیز را نبینم ...

من بیقرارم   بیقرار عطر یاس پیچیده در حرمت......                            

                           

 

+نوشته شده در دوشنبه 11 آبان1388ساعت2:8توسط بیقرار یاس | |

پدر دوباره سلام،

راستی یادم رفت بهت بگم چند وقتیه دلم شور می زنه....

دلم برای چشمانت شور می زنه...

مصیبت جد غریبت که خود گفتی شب و روز  برایش اشک می ریزی  از یک طرف،

گناهان مامثلا ،بچه شیعه هایت! که در قنوت نماز شبت اشکت را جاری میکند از طرفی دیگر.....

شبهای شهادت که می شود  بیشتر دلم شور می زند .....برای چشم هایت....

شب شهادت جدت امام صادق علیه السلام را به شما تسلیت می گویم 

اما مولای من کمتر اشک بریز من دلم شور میزند.....

 

می دانم غم های تاریخ تو را بس است کمکان کن با گنا ه هایمان

 اشکت را جاری نسازیم.....

 آخه من دلم برای چشم های خسته ات شور میزند

مراقب خودت باش پدر

                                                    آخه دلم.............

                                 

                      

+نوشته شده در سه شنبه 21 مهر1388ساعت21:50توسط بیقرار یاس | |

سلام امام زمان یه جا خوندم

به امام صادق خبر رسيد كه پسر عموي شما در ميان مردم به شما ناسزاي بسيار گفت. حضرت بلند شد دو ركعت نماز خواند و بعد از نماز با رقّت شديد گفت: «خدايا من از حق خودم گذشتم، توا كرم الاكرميني از او در گذر و به كردارش گرفتار نكن.»

                       

 

خواستم بگم: من همیشه از خوبی هات گفتم من وناسزا!!!! خاک  بر دهانم

باد آن روزی که  بخواهم حرفی دور از ادب به شما بگم

  درسته که من گاهی با کارام دلتو میشکونم....

 می دونم من دروغ می گم..

 میدونم گناه! کم نمی کنم

می دونم کم به یادتم

 می دونم غرقم تو دنیا من می دونم ..........

اما   شما پسر همون امام صادقی هستی که برای کسی که به او ناسزا گفت بارقت قلب برایش دعا کرد و او را بخشید .......

 آمده ام  بگویم : کوه گناهم را ببخش  ببخش ببخش... برایم دعا کن از ته قلب ،

می دانم دعایت مرا زیرو رو خواهد کرد

 آخه من خستم

من از فراموشی خستم

 من از این جا خسته ام 

 من ازخودم خستم....

 از داستان دروغی عشق ما به تو خسته ام

 من از گوشهایم خسته شدم من از چشم هایم خسته ام که برای تو حاضر نیستند کاری کنند

 برایم دعا کن........

+نوشته شده در سه شنبه 21 مهر1388ساعت21:0توسط بیقرار یاس | |

 

از وقتی گلدان یاس رو   کنار شاخه سیاه درخت گذاشتم  دائم

 اشک می ریزه حتما رازی بین اون دو تا بود نزدیک تر رفتم 

 دیدم درخت برای یاس درد و دل میکنه :

خوش به حالت یاس

هر جا باشی همه به یاد بهترین بانوی آسمان و زمین میکنن

خوش به حالت یاس    

 عطر تو هر جا بپیچه همه یاد مهر بونای عالم میکنن یاد پسر یاس 

خوش به حالت یاس                    

هر وقت اسمت می یاد همه به یاد  مهربونی، عشق ،وفا ،معرفت یاد احساس یاد عباس (ع)

یاد عباسی که مقامش از ملائکه مقرب بالاتره !!

 

مگه تو فقط یه گل معمولی نیستی مگه چی کار کردی؟؟

 

یاس لبخند ملیحی زد وگفت : من فقط به دنبالشان رفتم  هر وقت

می خواستم کاری بکنم به آنان نگاه می کردم اگر لبخندشان را در

 آن کار می دیدم انجامش میدادم اما اگر لحظه ای با خود فکر

می کردم این کاره من ممکن است دل مولایم را غمگین کند انجام

نمی دادم. من عمریست که در این سیاهی دنیا  سفید سفید ماندم

  نگذاشتم گناهی سیاهم کند من دل مولایم را نشکستم!!  آن موقع

 بود که مهربانان عالم مرا خریدند  به من عطر بخشیدند به من نگاه

کردند از آن به بعد هر جا می روم هر جا نامم باشد همه

یاد ..............

هنوز هم دیر نیست....

 بیایید سفید شویم مثله یاس .....

اون موقست که هر جا بری،هر جا نامت را ببرند،همه یاد مهربانان دو عالم

 میکنند اون موقست که عطر آنان را میگیری همه میگن

 این بوی آل طاها رو میده !!!      اینو خریدنش...

خوش به حالت یاس..............

 

+نوشته شده در سه شنبه 7 مهر1388ساعت3:9توسط بیقرار یاس | |